سرمایه گذاری

سرمایه گذار

تعریف سرمایه گذاری:

  سرمایه­ گذاری به معنی گذاشتن پول در بازارهای پر بازده به انتظار کسب بازدهی (ناشی از افزایش قیمت دارایی و سود سرمایه­ گذاری) از آن است.

به عبارت دیگر، سرمایه­ گذاری یعنی اختصاص پول یا سایر دارایی­ ها در فرصت ­های سرمایه­ گذاری که انتظار می ­رود شخص از آن سود بیشتری کسب کند.

در حوزه­ های مختلف سرمایه گذاری معانی متفاوتی دارد:

در حوزه اقتصاد کلان:

هر آنچه که از تولید ناخالص داخلی پس از کسر مخارج مصرفی خصوصی و دولتی و خالص صادرات باقی می­ماند سرمایه­ گذاری کل کشور اطلاق می­گردد.

 سرمایه­ گذاری یک متغیر اساسی است که هم در طرف تقاضا و هم در طرف عرضه اقتصاد و هم در پویایی ­های رشد نقش برجسته­ای دارد.

در حوزه اقتصاد خرد:

سرمایه­ گذاری به معنی تأمین سرمایه اولیه و یا افزایش سرمایه در شرکت­ها و موسسات اقتصادی است.

این سرمایه گذاری به منظور ایجاد و یا توسعه کسب و کارها برای کسب سود بیشتر است.

در حوزه سرمایه ­گذاری شخصی:

شخص با پذیرش مقداری ریسک و عدم اطمینان به دنبال کسب سود مازاد بر سود بدون ریسک بانک­ها یا اوراق مشارکت است.

 وارد بازار­های سهام، طلا، سکه، ارز (دلار، یورو، …)، مسکن، مشارکت در ایجاد یا توسعه کسب و کارها و … می­شود.

افراد پولی که از طریق کارمندی، خوداشتغالی و کارآفرینی بعد از کسر کسورات، کسب می­ کنند درآمد قابل تصرف نام دارد.

که  درآمد قابل تصرف مصرف یا پس­ انداز می­ شود (درآمد قابل تصرف = مصرف + پس­ انداز).

پس­ انداز، مبلغی است که افراد با تعویق و به تأخیر انداختن مصرف جاری به امید مصرف بیشتر در آینده انباشت می ­کنند.

  این مبلغ از طریق کنار گذاشتن سهمی از درآمد قابل تصرف به وجود می ­آید.

بازارهای پس انداز:

 مشارکت در ایجاد کسب و کار جدید (کارآفرینی)

سرمایه­ گذاری در بازارهای چون بازار پول (بانک­ها)

بازار سرمایه (بازار سهام)

بازار مسکن

بازار طلا

بازار ارز

و …

هزینه -درآمد خانوارهای ایرانی

نگاهی به گزارش هزینه- درآمد خانوار در سال­های اخیر نشان می­دهد.

که به طور متوسط، مقوله پس­ انداز و به تأخیر انداختن مصرف در بین خانوارهای ایرانی جایگاهی ندارد.

به طوری که در سال­های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ هزینه متوسط خانوار شهری در سال بیشتر از درآمد متوسط خانوار شهری بوده است.

همچنین، به طور متوسط ۲۵ درصد هزینه خانوارهای شهری مربوطه به هزینه ­های خوراکی و دخانی است.

  ۷۵ درصد بقیه مربوطه به هزینه­ های غیرخوراکی و دخانی است.

 در بین هزینه­ های خوراکی و دخانی گوشت تقریباً با ۲۲ درصد در صدر می باشد.

در بین هزینه­ های غیرخوراکی و دخانی مسکن با ۴۵ درصد هزینه، بالاترین سهم را دارد.

در حوزه روستایی به طور متوسط ۴۱ درصد هزینه خانوارهای روستایی مربوطه به هزینه­ های خوراکی و دخانی است.

  ۵۹ درصد بقیه هزینه ها مربوطه به هزینه ­های غیرخوراکی و دخانی است.

در بین هزینه­ های خوراکی و دخانی آرد، رشته، غلات، نان و … تقریباً با ۲۵ درصد در صدر می باشد.

در بین هزینه­ های غیرخوراکی و دخانی مسکن با ۲۹ درصد هزینه، بالاترین سهم را دارد.

دکتر حسن عبدی مربی، مشاور و مدرس کسب و کار و کارآفرینی

 

مطالعه بیشتر